De straat is volgepakt met mensen. Iedereen is bewapend en er wordt volop geschoten. Niemand komt ongeschonden uit de strijd. Ik vier voor de derde maal tijdens de trip het begin van een nieuw jaar. Ditmaal Songkran, het nieuwjaar voor Thailand, Laos en Cambodia. Een reden voor, in dit geval, de Thai om gewapend met waterpistolen, plasticflessen, tonnen en bakken de straat op te gaan en iedereen van een nat pak te voorzien. De toeristen doen er vrolijk aan mee. Ik ben terug in Bangkok. Een dag voor mijn arriveren daar werd er ook geschoten. In de straat achter mijn hotel vonden drie mensen de dood en tweeëntwintig in de stad intotaal. Het wekenlange protest van de roodhemden liep volledig uit de hand. Nadat de bus die ons eigenlijk in het toeristencentrum Kao San Road zou afzetten ons er onder het motto 'daar gaan we dus ff niet heen' op straat X eruit zette, was tijdens de taxirit al waar te nemen dat er nogal wat aan de hand was. De taxi baande zich een weg door een mensenmassa die veelal bewapend met stokken en maskers rondliep. Een weghelft van een brug wascompleet in handen van de demonstranten. Legertrucs met alle ramen eruit stonden er verlaten tussenin. Lopend naar mijn hotel liep ik tussen de puinhopen door langs een gedenkplaats voor de overledenen, waar mortuariumfoto's opgehangen waren van de doodgeschoten mensen. Een Thai attendeerde me op alle kogelgaten in de muren. Het bracht een vreemd contrast. De herdenkende mensen, een afzetting en enkele meters verder het feestgevierd van Kao San road. Niet om me roomser dan de paus voor de doen, maar voor de Thai gaat het leven vrij snel door en ze waren zelf ook in grote getalen aan het feestvieren, wat het iets minder ongemakkelijk deed voelen om te doen waar ik voor gekomen was, het vieren van een verjaardag met twee mensen waar ik mee afgesproken had. Dit zette zich de volgende dag voort en deed ons onder meer bij een vermogende muziekproducent in zijn studio belanden enlater werden we door een groep Thai meegenomen naar een club waar ze vervolgens alle drankjes voor hun rekening namen. De dag erna was het volop Songkran en was Kao San road op zijn drukst.

Na het verlaten van Maleisie en voor Bangkok belandde ik eerst in Krabi, een gemoedelijk plaatsje waar vrij weinig te doen was omdat alle toeristen in Ko Panghan bij de beruchte fullmoon-party's zaten. Ditzelfde gold voor Ko Lanta waar ik vervolgens de boot naartoe nam, hoewel we inmiddels ook buiten het seizoen beland zijn. Ik heb me er niet verveeld, maar de aanspraak was wat moeilijker te vinden. Met het Taise barhouders en wat verdwaalde toeristen was het toch nog gezellig.Vrij snel weer verlaten om de reis naar Koh Tao te ondernemen. Dit ging met een nachtboot waar je met 60 mensen hutje mutje op een grote matras ligt. Daar onder andere aan Amerikaan ontmoet die wel een goede deal wist voor een duikcursus, hetgeen waar Koh Tao met 50 duikscholen voornamelijk om bekend staat. Buiten dat is het een prachtig eiland waar ook buiten het seizoen veel mensen te vinden zijn. Dezelfde dag van aankomst met de cursus gestart die vier dagen duurde. Daarna nog twee dagen op een andere gedeelte van het eiland doorgebracht, waar weer aangetoond werd dat het een kleine wereld is. Na plaatsnemen in een restaurant bleek een tafel verderop een oud collega te zitten die met haar man ook voor lange tijd op reis is. Zeer gezellige avond mee gehad vervolgens.

Na Bangkok zit ik inmiddelsop het mooieKo Chang.Spoedig naar Cambodia!