Rechts begint de jungle, linksaf speelt 20 meter van mijn hutje een groep apen in de bomen. Een eindje verderop hangt een bruggetje over een rivier waar monitor-hagedissen van 1,5 meter rondzwemmen op zoek naar wat lekkers. Fruitvleermuizen ruziën hoog in de palmbomen. Terwijl de relaxte Maleisiërs me vriendelijk groeten loop ik met mijn snorkelset de helder blauwe zee in waar al na enkele meters enorme scholen van de meest prachtige vissen me omringen. Papegaaivissen van een halve meter in kleuren die je niet kunt bedenken en clownvissen (nemo's) tussen de anemonen als enkelen van de hoogtepunten. Net als de 3 halen 2 betalen Hoegaarden in de enige aanwezige bar 's avonds (om een bepaald segment van de lezers ook te interesseren) . Welkom op Salang, Tioman eiland, Maleisië.

Om wat meer van het eiland te zien kan een bootje gecharterd worden, dat deed ik naar Air Betang. Dat is geen vliegtuigmaatschappij maar een rustig dorpje, waar ik het aan het einde van de dag nodig vond om in de zee op een zee-egel te gaan staan, iets wat ik niet onder de noemer aanrader schaar. Overigens was het die dag sowieso minder aaibare dierendag met een spinnetje in mijn hut die niet onder een bierpul paste en ik sloeg de complete verlichting van het plafond van mijn hotelkamer toen ik achter een dikke hornet aanzat. Volgende hotelkamer weer met wat hongerige gekko's erin a.u.b.

Als je om een of andere reden trots bent op Neerlands koloniale verleden of gewoon geinteresseerd bent in historie kun je in Melakka je hart ophalen. Het grote Stadhuys met daarin een museum waarin de tijden dat de Hollanders uit het westen des lands met de VOC over de zeeën schuimden om landverovertje te spelen worden hier uitgebreid opgerakeld. In de Portugese ruïne op de berg (want zoals altijd was het ook hier herhaaldelijk stuivertje wisselen met de andere imperialisten uit die tijd) staan enkele gigantische grafstenen waar je je oud-Hollandsch mee kan oppoetsen. Melakka heeftnaast die historische plekken en allerlei musea (die voor een grijpstuiver allemaal te bezoeken zijn) een oud, sfeervol Chinatown.

Een ruim uur bussen van Melakka ligt het grote Kuala Lumpur, de 150 jaar geleden uit de grond gestampte, almaar groeiende metropool. Twee jaar geleden tijdens een 16 uur durende stop-over had ik al het nodige van de stad gezien, waaronder de Petronas torentjes, dus nu besloten om maar wat andere uitjes te maken. Een daarvan is de telecom toren, die nog hoger boven de stad uitsteekt en daardoor een compleet overzicht biedt. Zo een dagje rondgelopen en toen was het tijd om het land alweer, voor even, te verlaten.

Ik heb enkele dagen geleden een zogenaamde home-stay afgerond. Home-stays zijn populair onder reizigers omdat ze je de mogelijkheid bieden om het échte authentieke leven van locals van dichtbij te bekijken en te ondervinden. Je ziet wat hun dagelijkse bezigheden zijn, hoe ze werken, hoe ze aan hun eten komen en dat vervolgens klaarmaken, de sociale omgang tussen de mensen en hun rituelen. De meeste mensen kiezen voor een verblijf bij een bergvolk in Laos, boeren in Cambodia of Mekong-vissers in Vietnam, mijn home-stay vond plaats in een buitenwijk van Perth, Australie. Het was gigantisch interessant. Twee weken lang zat ik hier, heel toevallig, met een groep andere Nederlanders om de Australische 'way of life' waar te nemen. Het leven lijkt voor deze mensen voornamelijk te draaien om de barbecue en het innemen van Tasmaanse brouwsels. De locals waren, nog toevalliger, mijn goede vrienden Jasper en Jennifer, die op geheel traditionele wijze elkaar het ja-woord hebben geven, de echte reden van mijn verblijf.

De twee weken waren uitermate gezellig met het huis vol fijne mensen (een flinke delegatie was afgereisd), er is een hoop gelachen en de bruiloft was natuurlijk het hoogtepunt. Verder Perth zelf logischerwijs bekeken, het dorpje Fremantle bezocht, een wildlifepark en Rottnest island, waar de grappige mini-kangarootjes door Abel Tasman voor ratten (rattennest) werden aangezien. Verder zou ik kunnen uitweiden over mieren, gin & tonic, een Nijmeegs sprekende TOM-TOM,een bepaald rietje en een beruchte foto van een in maanlicht gehulde accountant , maar dat is voor ingewijden. Wat nog wel de moeite van het vermelden waard is een groot donkerblauw monster die de stad gestaag overschaduwde terwijl we met een paar mensen terugliepen na een bezoek aan het stadscentrum. Toen hij ons eenmaal ingehaald had begon het met een hoosbui, maar al snel kletterden de ijsklonten om ons heen op de straat. Met een zooi gaten in de overkapping van het terras bleef de schade van ons verblijfadres gelukkig beperkt, maar deze ergste storm sinds ‘71 in Perth liet verder voor ongeveer 100 miljoen aan schade achter, waaronder vele gesneuvelde autoruiten, daken, ondergelopen gebouwen en een foto liet een keuken zien die tot boven het aanrecht vol met modder stond.

Terwijl ik dit verhaal typ ervaar ik het dieptepunt van de reis. Omgeven door de prachtige omgeving van de Maleise Cameron Highlands in het piepkleine stadje Tanah Ratah loopt een groep Nederlands in een kroeg tegenover mijn hotel in een polonaise over straat, 'heb je even voor mij' beschonken vals zingend. De jammere ontdekking dat iemandeerderbesloten heeft280 euro aan Thais geld op mijn budget in mindering te brengen verbleekt daarbij.

Een kleine aanvulling brengt mij inmiddelsvia Palua Penang, waar een luchtvochtigheid van 97% heerst die mij constant badend in zweet over straat deed lopen, inmiddels alweer de grens overinKrabi, Thailand.Spoedig naar een eiland!

Bedankt voor de reacties wederom!